Load Image
Advertisement

பலாமரம்!

வெயில் நிறைந்த ஒரு கோடை காலம் -
சுற்றளவை அளந்த படியே, 'ஐயா... சுற்றுச்சுவர் கட்ட, இந்த பலா மரத்தை வெட்டித்தான் ஆகணும்...' என்றார் இன்ஜினியர்.
'சரி... வெட்ட ஆள் வர சொல்லிடுங்க...'
ஒப்புதல் கொடுத்தார் வீட்டு உரிமையாளர் வேணு. அவரது மகள் கார்த்திகாவுக்கு, அந்த பலாமரம் அன்பான தோழியாக இருந்தது; அதனுடன் மானசீகமாக பேசுவாள்.
அதன் நிழலில் அமர்ந்து படிப்பாள். இனிமை அனுபவிப்பாள். அந்த மரத்தின் இலை வடிவத்தைப் பார்த்து வியப்பாள்; அதுபோல வரைந்து பழகுவாள். அதன் தாழ்ந்த கிளையில் கயிறு கட்டி ஊஞ்சல் ஆடி மகிழ்வாள்.

கோடை காலத்தில் அந்த மரம் அழகிய வண்ணத்தில் பூக்கும். அதில், பிஞ்சு இறங்கி காய், நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக வளரும். அதை அணு அணுவாக ரசிப்பாள். அவை பழங்களானதும், குடும்பமே கொண்டாடியபடி வெட்டி புசிக்கும்.
அந்த நினைவில் தோய்ந்தபடி, ஜன்னல் வழியே பார்த்தாள் கார்த்திகா. சலனமின்றி நின்றது மரம்.
மறுநாள் -
கோடாரி, மண்வெட்டி, அரிவாள், கயிறு சகிதமாக காலை, 7:00 மணிக்கு வந்த வேலையாட்கள், மாலை, 3:00 மணிக்குள் பலா மரத்தை வெட்டி சாய்த்தனர்.
மரம் நின்ற இடத்தில் சுவர் கட்டப்பட்டது. சுவர் ஓரம் தொட்டியில், பூச்செடிகள் வைத்தாள் அம்மா.
ஆறு மாதத்திற்கு பின் -
வெட்டிய மரத்தை சட்டங்களாக அறுத்து அழகாக வடிவமைத்தனர் தச்சர்கள். மஞ்சள் நிறத்தில் மணத்துடன் இருந்தது. அந்த மரத்தில் இரண்டு பெஞ்சுகள், ஒரு கட்டில், எழுதும் மேஜை ஒன்று என பயன்மிக்க பொருட்களை உருவாக்கியிருந்த தச்சர், 'கார்த்திகா... உன் பலா மரம், இனி கூடவே இருக்கும்; கட்டிலும், எழுதும் மேஜையும் உனக்கு மிகவும் உதவும்...' என்றார்.
பளபளப்புடன் காணப்பட்ட மேஜையை நெகிழ்ச்சியுடன் கட்டி பிடித்தாள் கார்த்திகா. பின், கட்டிலில் படுத்து புரண்டாள். வெட்டிய பின்னும் இனிமையான அனுபவத்தையும், பயனையும் தரும் மரத்தை எண்ணி பூரித்தாள். அதன் நினைவாக, வீட்டின் ஓரத்தில் இரண்டு பலா மரங்களை நட்டு பராமரித்து வந்தாள்.
ஆண்டுகள் ஓடின -
அன்று, கார்த்திகாவின் திருமணம்.
சீர் வரிசை பொருட்களுடன், பலாமரத்தில் செய்திருந்த மேஜையையும் அனுப்பி வைத்தார் அப்பா வேணு. அதை போற்றி பாதுகாத்து வந்தாள் கார்த்திகா.
காலம் உருண்டோடியது.
அந்த பலாமர மேஜையில் நோட்டை பிரித்து, வீட்டுப் பாடம் செய்து கொண்டிருந்தான் கார்த்திகாவின் மகன். ஈரத் துணியால், மேஜையை சுத்தப்படுத்தியபடி அதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் கார்த்திகா.
பலாமரக் கிளையில், ஊஞ்சல் ஆடியது நினைவுக்கு வந்தது.
இயற்கை தந்த வரத்தை எண்ணி மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டாள் கார்த்திகா.
செல்லங்களே... மரங்கள், உணர்வில் கலந்த ஒன்று; அவற்றை வெட்டினாலும் பயனுள்ள பொருட்களாக வீட்டில் வந்து சேரும்; இயற்கையை மதித்து காப்போம். மரங்களை வளர்த்து பலன் பெறுவோம்.

ஆர்.யோகமித்ரா



வாசகர் கருத்து

    முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய
Login via Dinamalar:
New to Dinamalar ?
(Press Ctrl+g   to toggle between English and Tamil)
புதிய செய்திகளுக்கு தினமலர் சேனலை Subscribe செய்யுங்கள்

ஸ்ரீபெரும்புதூரில் சொந்த மனை வாங்க சரியான நேரம் வந்தாச்சு!

Advertisement
 
Advertisement