dinamalar telegram
Advertisement

திண்ணை!

Share

ஒருநாள், தன் வீட்டில் நண்பர்களுக்காக விருந்து வைத்தார், பிரபல ஓவியரான பிகாசோ.
விருந்தில் கலந்துகொண்ட அவரது நண்பர் ஒருவர், பிகாசோ ஓவியம் ஒன்று கூட சுவரில் மாட்டப்படாததை கவனித்தார்.
'உங்கள் ஓவியம் ஒன்று கூட பிடிக்காதா... பிறகு ஏன் ஒரு ஓவியத்தை கூட சுவரில் மாட்டவில்லை...' என கேட்டார், நண்பர்.
'என் ஓவியங்கள் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால், அதை வாங்குமளவுக்கு என்னிடம் பணம் இல்லையே...' என்றார், பிகாசோ.

அனைத்து மதங்களையும் சமமாக மதித்தவர், திப்பு சுல்தான். இந்து மத கோவில் வழிபாட்டுக்கும் உரிய மரியாதை அளித்தவர்.
ஸ்ரீரங்கபட்டினம் ஆற்றங்கரையில் உள்ள, ரங்கநாதர் கோவிலின் பூஜை மணி ஒலிப்பதை, தினமும் கேட்க தவற மாட்டார். ஒருமுறை, கோவில் மணி ஓசை தாமதமாக ஒலித்தது.
உடனே, கோவில் அர்ச்சகரை அழைத்து விசாரித்தார்.
'இனிவரும் நாட்களில், வழிபாட்டில் நேரம் தவறக்கூடாது...' என்று அறிவுறுத்தி, அனுப்பி வைத்தார், திப்பு சுல்தான்.

இரண்டாம் உலகப்போருக்கு முன், நியூயார்க் நகர தொலைபேசி டைரக்டரியில், ஹிட்லர் என்ற பெயரில், 22 பேர் இருந்தனர். போர் முடிந்து, உலகமே, ஹிட்லரை வில்லனாக பார்த்தபோது, அடுத்து வெளியிடப்பட்ட டைரக்டரியில், ஹிட்லர் என்கிற பெயரில் ஒருவர் கூட இல்லை.
காரணம், அந்த பெயரில் தொடர்ந்து நீடித்தால் ஆபத்து என்று கருதி, அனைவரும் தங்களது பெயரை மாற்றிக் கொண்டனர்.

விஞ்ஞானி ஜெகதீஷ் சந்திரபோஸை, தன் இல்லத்தில் விருந்தினராக தங்கியிருக்கும்படி அழைத்தார், கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூர்.
அதை ஏற்ற ஜெகதீஷ் சந்திரபோஸ், தாகூருக்கு ஒரே ஒரு நிபந்தனை விதித்தார்.
'நான் தங்கியிருக்கும் நாட்களில், தினமும் ஒரு கதையை எழுதி, என்னிடம் படித்துக் காட்ட வேண்டும்...' என்பது தான், தாகூருக்கு விதித்த நிபந்தனை.
தாகூரும், போஸ் விதித்த நிபந்தனையை ஏற்று, தினமும் ஒரு கதையை எழுதினார். அதை தினமும் ஜெகதீஷ் சந்திரபோஸிடம் படித்தும் காண்பித்தார்.
ஒரு விஞ்ஞானியால், ஒரு கவிஞருக்குள் இருந்த கதாசிரியர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதால், பல கதைகள் உலகுக்கு கிடைத்தது.

ஒருநாள், தன் அமைச்சர் பைரம்கானுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார், முகலாய பேரரசர் ஹூமாயூன்.
இரவு வெகு நேரமாகி விட்டது. அப்போது, பைரம்கானுக்கு துாக்கம் வந்து விட்டது. இதைக்கண்ட ஹூமாயூனுக்கு கடுங்கோபம் வந்தது.
'பைரம்கான், நான் உன்னுடன்தான் பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன், தெரிகிறதா...' என, கோபமாக கேட்டார்.
உடனே, பைரம்கான் சுதாரித்து, 'அரசே, நான் கவனத்துடன் தான் தங்களது பேச்சை கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். அரசர் பணியில், கண்களை கவனிக்க வேண்டும்; துறவியர் பணியில், நாவை கவனிக்க வேண்டும்; அறிஞர் பணியில், ஆராய்ச்சியை கவனிக்க வேண்டும் என்று, நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.
'அவற்றில் நான் எதை கவனிக்க வேண்டும் என்று ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். ஏனென்றால், நீங்கள் அரசராகவும், அறிஞராகவும், துறவியராகவும் இருக்கிறீர்கள்...' என்றார்.
அமைச்சரின் பேச்சால், அரசரின் கோபம் குறைந்தது.

நடுத்தெரு நாராயணன்

Share
தினமலர் செய்தியை உடனுக்குடன் பெற Telegram app-ல் எங்களோடு இணைந்திருங்கள்.
Advertisement
 

Home வாசகர் கருத்து

    முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

Home கருத்தைப் பதிவு செய்ய

Advertisement