Advertisement

முரட்டுக் காளை!

வந்தவாசியை சேர்ந்தவர் குமரன். விவசாயம் செய்து வாழ்ந்து வந்தார். அவனிடம், இரண்டு காளைகள் இருந்தன. ஒன்றுக்கு வயதாகி விட்டது. அதை விற்று, இளம் காளை வாங்கி வந்து கொண்டிருந்தார். நீண்ட துாரம் நடந்ததால் களைப்பு ஏற்பட்டது; சத்திரத்தில் தங்க முடிவு செய்தார்.
காளையை, ஒரு கம்பத்தில் கட்டினார். அந்த நேரம், வம்பிழுக்கும் இளைஞன் ஒருவன், 'ஐயா... இது, முரட்டுக் காளையா அல்லது சாதுவா...' என்று கேட்டான்.
'தயவுசெய்து, காளை பக்கம் போகாதே... போனால் ஏற்படும் காயங்களுக்கு, நான் பொறுப்பல்ல; இது மிகவும் முரட்டுக் காளை. தொந்தரவு செய்யாதே...' என்று கூறிய குமரன், ஓய்வெடுக்க, சத்திரத்துக்குள் சென்றார்.
அந்த அறிவுரையை காதில் வாங்காமல், காளையின் வாலை பிடித்து முறுக்கினான். வலியால் கோபம் பொங்க, இளைஞன் வயிற்றிலும், முகத்திலும் பின்னங்கால்களால், பலமாக உதைத்தது காளை. வலி தாங்க முடியாமல், சத்தம் போட்டு அழுதான்.
அதைக் கேட்டு கூடியவர்களிடம், 'இந்த அநியாயத்தைக் கேட்க, யாருமே இல்லையா... நான் வாங்கிய உதைக்கு காரணம், இந்த காளையின் சொந்தக்காரன் தான். அவனை, உடனே வெளியே வர சொல்லுங்க; நியாயம் கேட்கணும்...' என்று கத்தினான்.
கூச்சல் கேட்டு வந்த குமரன், காளைக்கு அருகே படுகாயங்களுடன் இளைஞனைக் கண்டார். உடனே, அவர் மீது குற்ற சாட்டுக்களை கூறினான்.
நீதிமன்றம் சென்று நியாயம் கேட்கும்படி கூடியிருந்தவர்கள் கூறினர்.
உடனே, குமரனை அழைத்து நீதிமன்றம் சென்றான் இளைஞன்.
நீதிபதியிடம், 'மரியாதைக்கு உரிய ஐயா... என் உடம்பில் ஏற்பட்டுள்ள காயங்களுக்கு காரணம், எதிரே நிற்பவர் தான்...' என்றான்.
குமரனைப் பார்த்து, 'முரட்டுகாளை உங்களுடையது தானா...' என்றார் நீதிபதி.
ஒன்றும் பேசாமல், மவுனமாக இருந்தார் குமரன்.
மீண்டும், 'இந்த இளைஞனுக்கு ஏற்பட்டுள்ள காயங்களுக்கு, நீர் தான் காரணம் என்று, வழக்கு கொடுத்துள்ள இளைஞன் கூறுகிறானே... உங்கள் பதில் என்ன...' என்றார் நீதிபதி.
பதில் எதுவும் சொல்லாமல், மீண்டும் மவுனம் காத்தார் குமரன்.
இதைப் பார்த்த நீதிபதி, 'இவர், காது கேட்காத, வாய் பேச முடியாதவர் போல உள்ளதே... எது கேட்டாலும், பதில் சொல்லாமல் நிற்கிறாரே...' என்றார்.
வழக்கு தொடுத்த இளைஞன், 'என்ன... வாயிலே கொழுக்கட்டையா இருக்கு... இது முரட்டு காளை, தயவுசெய்து காளை பக்கம் போகாதே... போனால், காளையால் ஏற்படும் காயங்களுக்கு, நான் பொறுப்பல்ல என்று கூறினாயே... மறந்துவிட்டதா... எல்லாத்தையும் கூறிய நீ, இப்போது நடித்து ஏமாற்ற பாக்கிறாயா...' என்று, கத்தி கூச்சல் போட்டான்.
நீதிபதிக்கு உண்மை புரிந்தது. வழக்கு தொடர்ந்த இளைஞனிடம், 'காளைக்கு சொந்தக்காரர் எச்சரித்தும், குறும்புத்தனம் செய்ததால் பலனை அனுபவிக்கிறாய்...' என்று அறிவுரைத்தார். தலைகுனிந்து நின்றான் இளைஞன்.
அப்போது குறுக்கிட்ட குமரன், 'நீதிபதி ஐயா... உங்களுக்கு உண்மை தெரிய வேண்டும் என்பதற்காகவே, இப்படி நடித்தேன்; என்னை மன்னித்து விடுங்கள்...' என்றார்.
'இனிமேல் இதுபோன்ற தவறுகளை செய்து, நீதிபதிகளின் பொன்னான நேரத்தை வீணாக்காதே...' என்று இளைஞனைக் கடுமையாக எச்சரித்த நீதிபதி, குமரனின் அறிவுத்திறனைப் பாராட்டினார்.
வாண்டூஸ்... குமரன் எவ்வளவு ஞானமாக நடந்துகிட்டார் பார்த்தீங்களா... இதுக்குத்தான் வீண் வம்பு, வளவளா பேச்சு எல்லாம் கூடாது என்பது. இவை, தேவையற்ற பிரச்னைகளில் மாட்டி விடும். ஞானமாக நடந்துக்கோங்க.

Download for free from the Store »

Advertisement
 

வாசகர் கருத்து

    முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

கருத்தைப் பதிவு செய்ய

Advertisement