Advertisement

கருமியின் முடிவு!

ஒரு ஊரில் புகழேந்தி என்ற செல்வந்தன் இருந்தான். மகா கருமி; படுமுட்டாள். எப்படியோ, பணம் சேர்த்து விட்டான். அந்த பணத்தை செலவிட்டு சாப்பிட மாட்டான்.
அரை குறையாக, எதையாவது சாப்பிடுவான்; அதையும் கூட, வேறு யாராவது வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டும்.
ஒருநாள் -
யாரும் சாப்பாடு வாங்கி கொடுக்கவில்லை. அன்று
வெளியூர் செல்ல புறப்பட்டான். வழியில், மயங்கி விழுந்தான்.
அங்கு இருந்தவர்கள், 'இறந்து விட்டான்' என, நினைத்தனர்.
'கருமியாக இருந்தாலும், நம் ஊர்க்காரன்; சொந்த பந்தங்கள் இல்லை; அதனால், அடக்கம் செய்து விடலாம்...' என, முடிவு செய்தனர்.
தாரை, தப்பட்டை மேளம் முழங்க, ஊர்வலம் புறப்பட்டது; சற்று நேரத்தில், புகழேந்திக்கு விழிப்பு ஏற்பட்டது. பாடையில் கிடத்தி துாக்கிச் செல்வதை அறிந்து கொண்டான்.
'ஐயோ... செத்ததாக நினைத்தல்லவா என்னைத் துாக்கிச் செல்கின்றனர்; உயிருடன் இருப்பது தெரிந்தால், அவ்வளவு தான்... தாள, தப்பட்டையுடன், பாடையைத் துாக்கி வருபவர்களுக்கு, நான் பணம் கொடுக்க வேண்டுமே' என, எண்ணி, இறந்தது போல நடித்தான்.
சுடுகாட்டை அடைந்ததும், சிதையில் வைத்தனர்.
அப்போதும், அவன் வாயை திறக்கவில்லை; தீ பற்றி எரிந்ததும் பொறுக்க முடியாமல், அலறியபடி எழுந்து ஓட முயன்றான்.
அவன் தலையில் ஓங்கி அடித்தார் சுடுகாட்டு ஊழியர்; அங்கேயே விழுந்தான். கருமிக் குணத்தால் மாண்டான்.
குட்டீஸ்... கஞ்சனாக இருக்கக் கூடாது. சிக்கனமாக செலவு செய்ய பழக வேண்டும். சரியா...
- நண்டுமாமா

Download for free from the Store »

Advertisement
 

வாசகர் கருத்து

    முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

கருத்தைப் பதிவு செய்ய

Advertisement