Advertisement

காலத்திடம் கற்ற பாடம்!

கிராமத்தில் இருந்து பள்ளிக்கு வந்தான் குமரேசன்; சரியாக படிப்பு வரவில்லை.

வீட்டில், பாடங்களை கற்று தர, பெற்றோருக்கு கல்வியறிவு இல்லை. வறுமையான குடும்பம் என்பதால், டியூஷன் வைக்கவும் வசதி இல்லை. பள்ளியில் வகுப்பு முடிந்து வீட்டுக்கு போனதுமே, குமரேசனுக்கு ஏதாவது வேலை இருக்கும். ஆடு, மாடுகளை பராமரிப்பான்; புல் அறுக்க போவான்; தொழுவத்தை கூட்டிப் பெருக்குவான். தண்ணீர் எடுத்து வருவான். இதனால், பாடங்களில் போதிய கவனம் செலுத்தி படிக்க நேரமில்லை.

தேர்வு நேரங்களில் மட்டும் ஏதோ படித்து, எப்படியோ தேர்ச்சி அடைந்து விடுவான். வேலை அசதியால், பல நாட்கள் வகுப்பறையிலே துாங்கி விடுவான். அன்று ஆசிரியர்களிடம் கிடைக்கும் திட்டும், அடியும் மனதை காயப்படுத்தினாலும் கலங்க மாட்டான். மக்கு பையன் என, ஆசிரியர்களும், மாணவர்களும் கிண்டல் செய்வர். ஆனால் நற்குணங்களும், இரக்க சுபாவமும் உள்ளவன்.

பள்ளியில் மதிய உணவு கிடைத்தது. அதை வீண் செய்ய மாட்டான். தட்டுத்தடுமாறி, 8ம் வகுப்புக்கு வந்த சமயத்தில், அப்பா இறந்து போனார்; குடும்பத்தை சுமக்க பள்ளிக் கல்வியை விட வேண்டியதாயிற்று.

ஆடு, மாடு மேய்த்து, தோட்ட வேலை செய்து, கிடைத்த வருமானத்தில் குடும்பத்துக்கு உதவி வந்தான். உடன் படித்தவர்கள் நல்ல வேலைக்கு சென்று சம்பாதிக்க ஆரம்பித்தனர். நாகரிகமாக உடையணிந்து வாழ்ந்தனர்.

சில ஆடு, மாடுகள் வாங்கி வளர்த்தான் குமரேசன். அவற்றில் இருந்து பெற்ற வருமானத்தை சேமித்து வைத்திருந்தான். அந்த பணத்தில், இரண்டு ஏக்கர் நிலம் வாங்கி, விவசாயப் பண்ணை அமைத்தான். பண்ணையில் பலருக்கு வேலை கொடுத்தான்.

சுயதொழிலில் ஈடுபட்டு, வாழ்க்கையை செழிப்பாக மாற்றினான். நவீன தொழில் நுட்பங்களை புகுத்தி, புகழ்பெற்ற விவசாயியாக திகழ்ந்தான்.

குழந்தைகளே... கல்வி, ஏடுகளில் மட்டும் உள்ளது என்று நினைக்காமல், அனுபவப் பாடங்களையும் கற்று முன்னேறுங்கள்!

பா.சுபானு

Advertisement
 

Home வாசகர் கருத்து

    முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

Home கருத்தைப் பதிவு செய்ய

Advertisement