Advertisement

நமைச்சலை குடைச்சலாக ஆக விடுவதா?

தோலில் நமைச்சல் உள்ளோரும், அத்தொல்லையை கடந்து வந்தோரும், அதை சொறிவதில் உள்ள சுகானுபவத்தை அறிந்திருப்பர். இந்த சுகத்திற்காகவே, சிலர், 'இதற்காக, மருத்துவரிடம் போகத் தான் வேண்டுமா...' என, எண்ணுவதும் உண்டு; அதேசமயம், நிதானமில்லாமல், 'வறட்டு வறட்டு...' என்று, நகத்தால் சொறிந்து, புண்ணாக்கி, பின்னால் பெரிய அளவில் அவதிக்கு உள்ளாவதும் நிகழ்கிறது.
இது, உடலுக்கு மட்டும் தானா... மனதிற்கும் பொருந்தும்!
நமைச்சல் பாணியில் சில விஷயங்கள், மனதிற்குள் சிறிய அளவில் உறுத்தியபடியே இருக்கும். இந்த உறுத்தலை கவனிக்காமல் விட்டால், அதுவே, பெரிய குடைச்சலாகி விடும்.
கடன் கொடுத்தவர் கேட்கிறார்; வாங்கியவரோ, அவரை தவிர்க்கிறார். இப்படி, தவிர்ப்பதை, புத்திசாலித்தனம் என்றும் நினைக்கிறார்; இது, தவறு. இந்த நமைச்சல், நாளடைவில், குடைச்சலாக ஆகி விடும்.
இதன் மூலம், என்னென்ன நிகழும் தெரியுமா?
பயங்கர நெருக்கடி; தொலைபேசியில் காட்டுக்கூச்சல்; பின், வீடு தேடி வந்து, வாசலில் நின்று கத்துவது என்று மாறி விடும்.
நமைச்சலாக இருக்கும் போதே, கடன் வாங்கியவர், கொடுத்தவர் வீட்டிற்கு, முடிந்தால், சிறு தொகையுடன் சென்று, பழம், புத்தகங்கள் என, அவருக்கென்று சில பலவீனங்கள் இருக்கும்... அவற்றை கையில் கொடுத்து, சமாதானமாக பேசி, இயலாமையை விளக்கி, அவகாசம் கேட்டு விட்டால், அடங்கி விடுவார். இது, குடைச்சலுக்கு கொண்டு போகாதிருக்க நல்ல வழி.
ஊழியர் இருவர், ரத்த சொந்தங்கள்; ஆனாலும், ஒன்றுமில்லாததற்கெல்லாம், வாய்ச்சண்டை போடுவர்; பிரச்னை செய்வர். இவை, நமைச்சல் கட்டத்தில் இருக்கும் போதே, கவனியாமல் விட்டு விட்டு, தத்துவார்த்தமாக சிந்தித்து, 'இதெல்லாம் சகஜமப்பா...' என்று, மனச் சமாதானம் செய்தால், வெடிக்கும் போது, பெரிய அளவில் விபரீதமாகி விடும்.
திருமணம் செய்து கொடுத்த இடத்தில், மகளுக்கும், அவளது புகுந்த வீட்டினருக்கும் ஏதோ பிரச்னை... 'யார் வீட்டுல பிரச்னை இல்ல... இதெல்லாம் தானா சரியாயிடும்...' என்று, வறட்டு தத்துவம் பேசினால் கஷ்டம்!
பெண், பெட்டியோடு, வாசலில் வந்து நிற்கும் போது, 'ஐயோ... கோட்டை விட்டுட்டோமே... இவ்வளவு விபரீதமாயிடும்ன்னு நினைக்கலயே...' என்று வருந்துவதில் எந்த பயனும் இல்லை.
'அன்பு மகளே... என்னம்மா பிரச்னை...' என்று கேட்டு, எப்படி சமாளிக்கணும் என்று சொல்லி, களத்தில் இறங்கினால், குடைச்சலை, நமைச்சல் கட்டத்திலேயே, நிறுத்திட வாய்ப்புகள் அதிகம்.
நமைச்சல், குடைச்சல் வரை போக, மூன்று காரணங்கள் உள்ளன. முதலாவது, 'அப்படியெல்லாம் நடக்காது...' என்ற சவுகரியமான சிந்தனை.
இரண்டாவது, எது ஒன்றையும், முளையிலேயே, கிள்ளி எறியும் குணம் இல்லாதது.
மூன்றாவது, பிரச்னையை தள்ளி போடுவதில், நம் மனம், சுகம் கண்டு பழகி விட்டது.
தள்ளி போடுவது சுகமல்ல; முடித்து விட்டு, அதற்கு பின் விடுகிற மூச்சே, உண்மையான நிம்மதி பெருமூச்சு.
இனி, எது ஒன்றையும், குடைச்சலுக்கு முன், சரி செய்வது என்று சபதம் எடுப்போமா!

லேனா தமிழ்வாணன்

Advertisement
 
Outbrain

வாசகர் கருத்து

    முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

கருத்தைப் பதிவு செய்ய

Advertisement