Advertisement

சொல்கிறார்கள்

திருப்தியுடன் வாழ்ந்து வருகிறோம்!


கரூர் அருகே சுக்காளியூர் செக்போஸ்ட் பகுதியில், 'லோகநாயகி வல்கனைசிங் ஒர்க்ஸ்' என்ற பெயரில், இருசக்கர, கனரக வாகனங்களுக்கு, 'பங்சர்' பார்த்து வரும் விஜயலட்சுமி: விவசாயம் தான், எங்கள் பரம்பரை தொழில். அரசு பஸ் டிரைவராக இருந்த கணவர், விபத்து காரணமாக, வேலையை இழந்தார்.வருமானமின்றி, கூட்டுக் குடும்பத்திலும் மரியாதை இழந்ததால், பிரிந்து வந்து, கூலி வேலை செய்து வந்தோம். 1994ல், ஐந்தாம் வகுப்பு படித்து வந்த என் மகள், கல்குவாரி குட்டையில் குளித்த போது, மூழ்கி இறந்தாள்.ஒரு மாதம் கழித்து, வீட்டுக்கு வந்த பள்ளி தலைமையாசிரியர், 'உங்கள் மகள், பள்ளியில் இன்சூரன்ஸ் பணம் கட்டியுள்ளாள். எல்.ஐ.சி.,யில், பள்ளி மாணவர்களுக்கான திட்டம் அது. வெறும், இரண்டு ரூபாய் தான் கட்டியுள்ளாள். இப்போது அவள் இறந்து போனதால், அதன் மூலம் உங்களுக்கு, 10 ஆயிரம் ரூபாய் கிடைக்கும்' என்றவர், அந்தப் பணத்தையும் வாங்கி கொடுத்தார்.
பஸ் டிரைவராக இருந்த என் கணவருக்கு, கார், பஸ், லாரி டயர் கழற்றி, ஓரளவு பங்சர் பார்க்க தெரியும் என்பதால், அந்த அனுபவத்தில், அந்த பணத்தை வைத்து, மகள் பெயரில் பட்டறை ஆரம்பித்தோம். கணவருக்கு மதிய உணவு எடுத்துச் செல்கையில், ஒத்தாசையாக சில வேலைகளை செய்து பழகிய நான், வெளியூருக்கு அவர் சென்ற நேரங்களில், வண்டிகளுக்கு, பங்சர் பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.பட்டறை ஆரம்பித்து மூன்றாண்டுகளில், 'ஆல் ரவுண்டர்' ஆக, எல்லா வேலையும் கற்றேன். 'நீதான் எல்லா வேலையையும் நல்லா பார்க்கறீயே. நீ பட்டறையைப் பார்த்துக்க. நான் லாரி டிரைவராக போயிட்டு வர்றேன்' என, கணவர் கூறினார். தனி ஒரு ஆளாக, 20 ஆண்டுகளாக, டூ - வீலர், ஆட்டோ, கார், வேன், பஸ், லாரி, டிராக்டர், 22 டயர் டிரக் என, எல்லா வாகனங்களுக்கும், வல்கனைசிங் வேலை செய்து அனுப்புகிறேன்.கடந்த, 1995ல், டூ - வீலர், கனரக வாகனங்களுக்கு, டயர் டியூப் பங்சர் பார்த்து பூட்டும் வரை, முழு வேலையும் செய்து முடிக்கும் முதல் பெண், நானாக தான்
இருந்திருப்பேன்.பெரிய வண்டிக்கு வேலை பார்த்து இரவு துாங்கும் போது, லேசா உடம்பு வலிப்பது மாதிரி இருக்கும்; காலையில் சரியாகிவிடும். எந்தவொரு வேலையையும், முதலில் நம் மனதும், உடம்பும் ஏற்றுக் கொண்டால், பின்னர் எந்த கஷ்டமும் தெரியாது. இப்போது, பெரிய வண்டிக்கு டயரை கழற்றி பூட்ட, நவீன மிஷின் வந்துவிட்டது. நாலைந்து ஆண்டுக்கு முன், நாம் தான் செய்ய வேண்டும்.அதிகாலை, 1:00 அல்லது 2:00 மணிக்கு வந்து கதவை தட்டினாலும், முகம் சுளிக்காமல் பட்டறை போய், பஞ்சர் பார்த்து அனுப்புவேன். பட்டறை துவங்கிய போது, டூ - வீலருக்கு பங்சர் எனில், மூன்று ரூபாயும், லாரிக்கு, 10 ரூபாயும் வாங்குவோம். இப்போது, டூ - வீலருக்கு, 50 ரூபாய், காருக்கு, 60, லாரிக்கு, 120 ரூபாய் வாங்குகிறோம். ஒரே நேரத்தில், அதே ஒரு டயரில் ரெண்டு பங்சர் இருந்தால், 150 ரூபாய் வாங்குவோம்.
இருபது ஆண்டுக்கு முன், ஒரு பங்சருக்கு, 10 ரூபாய் வாங்கும் போதும், இப்போது, 120 வாங்கும் போதும், அதே திருப்தியுடனே வாழ்ந்து வருகிறோம்!

Advertisement
 
Outbrain

வாசகர் கருத்து (1)

கருத்தைப் பதிவு செய்ய

Advertisement