Advertisement

சொல்கிறார்கள்

2 மணி நேரம் முன்னதாக வருவது நல்லது!



அண்ணா பல்கலைக்கழகம் நடத்தும் பொறியியல் மாணவர் சேர்க்கை குறித்து எழும் சந்தேகங்களுக்கு விளக்கம் அளிக்கும், தமிழ்நாடு பொறியியல் மாணவர் சேர்க்கை செயலர், ஜே.இந்துமதி: பொறியியல் கவுன்சிலிங் தினமும், காலை, 7:30 மணிக்கும், அந்த நாளின் கடைசி கட்ட கவுன்சிலிங், மாலை, 6:30 மணிக்கும் துவங்கும்.கவுன்சிலிங்கிற்கு வரும் மாணவர்கள், அவர்களுக்கான அழைப்பு கடிதத்தை இணையதளத்திலிருந்து தரவிறக்கம் செய்து எடுத்து வருவதுடன், அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சான்றிதழ் அனைத்தையும் கொண்டு வர வேண்டும். அழைப்பு கடிதம் இல்லாமல், வரவே கூடாது. ஜாதி சான்றிதழ் இல்லாவிட்டாலும் கலந்து கொள்ளலாம். ஆனால், பொதுப்பிரிவு இடங்களுக்கான கல்லுாரி, படிப்புகளை மட்டுமே தேர்வு செய்ய அனுமதிக்கப்படுவர்.
இரண்டு மணி நேரம் முன்னதாக வந்தால் தான், நிதானமாக யோசித்து, எந்தவித பதற்றமும் இல்லாமல், கல்லுாரி, பாடப்பிரிவை தேர்வு செய்ய முடியும்.
வெளியூரில் இருந்து கவுன்சிலிங் வருபவர்களுக்கு அண்ணா
பல்கலைக் கழகத்தில் தங்குமிட வசதி செய்து தரப்படுவதில்லை என்றாலும், குளிக்க, 'ரெப்ரெஷ்' செய்து கொள்ள வசதிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.
பேருந்தோ, ரயிலோ எதுவாக இருந்தாலும் முன்கூட்டியே டிக்கெட்டை முன்பதிவு செய்தால், கடைசி நேரத்தில் கவலைப்படுவதை தவிர்க்கலாம்.கவுன்சிலிங்கிற்கு யாரை வேண்டுமானாலும் மாணவர்கள் அழைத்து வரலாம். ஆனால், கல்லுாரி, பாடப்பிரிவை தேர்வு செய்யும் போது, மாணவருடன் ஒருவர் மட்டுமே செல்ல அனுமதி உண்டு. அவர், மாணவர் நலனில் அக்கறை உள்ளவராகவும், படிப்பு, கல்லுாரி குறித்து விபரம் அறிந்தவராகவும் இருப்பது நல்லது.
கவுன்சிலிங்குக்கு மாலை தான் வர முடியும் என்றாலும், கலந்து கொள்ளலாம்; ஆனால், அப்போது உள்ள காலி இட நிலவரப்படி, இருக்கிற இடங்களை மட்டுமே தேர்வு செய்ய முடியும்.
கவுன்சிலிங் வரும் தாழ்த்தப்பட்ட, பழங்குடியின மாணவர்கள், 1,000 ரூபாய்; ஏனைய மாணவர்கள், 5,000 ரூபாயை அண்ணா பல்கலைக்கழக கவுன்சிலிங் வளாகத்தில் உள்ள கவுன்டர்களில், ரொக்கமாக செலுத்த வேண்டும். இந்தப் பணம், மாணவர்களின் கல்லுாரி படிப்பு கட்டணத்தில் வரவு வைக்கப்படும்.கவுன்சிலிங்கில் கலந்து, ஒதுக்கீட்டு ஆணையை பெற்ற பின், கல்லுாரி
அல்லது படிப்பை மாற்ற முடியாது. விளையாட்டு வீரர்களுக்கான பிரிவில் இடம் கிடைக்கவில்லை எனில், அவர், பொது கவுன்சிலிங்கில் கலந்து கொள்ளலாம்.
சின்ன சின்ன மாற்றங்களுடன், ஒரே மாதிரியான பெயர்களில் பல கல்லுாரிகள் இருந்து குழப்பம் ஏற்படுத்தும் என்பதால், ஒவ்வொரு கல்லுாரிக்கும் கொடுக்கப்பட்டுள்ள எண்ணை குறித்து
வருவது நல்லது. முதலில் கல்லுாரியின் எண்ணை, 'செலக் ஷன் பேனலில்' தெரிவித்து, கல்லுாரி பெயர், அதன் ஊரை சரிபார்த்து, விரும்பிய கல்லுாரியை தேர்வு செய்யலாம். ஒதுக்கீட்டு ஆணையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தேதிக்குள், கல்லுாரியில் மாணவர்கள் சேர்ந்து விடுவது நல்லது.



நகரத்தார்களும்விவசாயிகளாகமாற வேண்டும்!



நாட்டு விதைகளை வாங்கி, விழாக்களில் இலவசமாக வினியோகம் செய்து, சமூக பணி செய்து வரும் வானவன்: நாகப்பட்டினத்தை சேர்ந்தவன் நான். தற்போது, சென்னை, மாத்துாரில் வசித்து வருகிறேன். அப்துல் கலாமை விட இப்போதை நமக்கு தேவை,
நம்மாழ்வார் தான்.அப்துல் கலாம், கனவு காணச் சொன்னார்; வல்லரசு ஆக்க சொன்னார். இதெல்லாம் நல்லது தான். ஆனால், நம் வாழ்வாதாரங்களான விதை, நிலம், உணவு, உரிமையை இழந்து, அன்னிய தேசத்து கார்ப்பரேட் கம்பெனியிடம் கையேந்தி வல்லரசாகி என்ன பிரயோஜனம்?
நம் நிலத்தை, விதைகளை, சுற்றுச்சூழலை மீட்பது, இப்போதைய தேவை. தனி மனிதனாக என்ன செய்ய முடியும் என பார்த்ததில், நம் நாட்டு விதைகளை இலவசமாக வினியோகிக்க முடிவு செய்தேன். இந்த சிந்தனை,நம்மாழ்வாருடையது.சென்னை மூலக்கடை, சிம்சனில் மெக்கானிக்காக உள்ள நான், மாதச் சம்பளத்தில், 1,500 ரூபாயை, விதை வாங்க செலவு செய்கிறேன். முசிறியில் விதைகளை வாங்கி வந்து, வீட்டில் மனைவி, மகளுடன், ஓய்வு நேரங்களில், திருநீறு பொட்டலம் போல், விதைகளை காகிதத்தில் மடித்து கட்டுவேன்.
அதன் மேல், அந்தந்த விதைகளின் பெயரை எழுதி, நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடங்களில் பொதுமக்களுக்கு கொடுத்து, வீட்டு தொட்டியில் பயிரிடக் கூறுவேன்.அப்போது அவர்களிடம், 'நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளை வளர்ப்பது போல், இதையும் ஒரு கடமையாக செய்யுங்கள். 10 வெண்டைக்காய் செடி முளைத்து, நீங்கள் அதிலிருந்து, ஒன்பது செடியின் காய்களை பயன்படுத்தினால், ஒரு செடியை விதைக்காக விட்டு விடுங்கள். அந்த விதையை மற்றவர்களுக்கு கொடுங்கள். இப்படித்தான் நம்முடைய விதைகளை காப்பாற்ற முடியும்' என கூறுவேன்.
ஒருமுறை ஹைபிரிட் விதை வாங்க போனேன். 100 கிராம், 400 ரூபாய் என்றனர். நன்றாக காய்க்கும்; நமக்கும் நல்ல லாபம். ஆனால், நாம் பயிரிட்டு வரும் காயிலிருந்து விதை எடுத்து போட்டால் முளைக்காது. திரும்பவும் அவர்களிடம் தான் விதையை வாங்க வேண்டும். அப்போது அவர்கள் வைத்தது தான் விலை. ஒரு கட்டத்தில் விதை தர முடியாது என்றால், நம் மக்கள் நிலை என்னாவது?
இந்த கார்ப்பரேட் விதை பெருகும் போது, நம் விதைகள் காணாமல் போய்விடும். 'வீடு மற்றும் 'ஏசி' என வாழ்ந்து, காய்கறி, பழம், உணவுக்கு இன்னொருவனிடம் கையேந்தினால் நன்றாகவா இருக்கும்... அதென்ன வளர்ச்சி...' என தோன்றவே, மனது பொறுக்காமல் இதில் இறங்கி, நான்கு ஆண்டு ஆகிறது.
நீங்களும் நான்கு பிளாஸ்டிக் டப்பாவில், நான்கு விதமான செடியை போட்டு, மாடி மேல் வளர்த்து பாருங்கள். சிறுதுளி பெரு வெள்ளம் போல், உங்களிடம் இருக்கும் நான்கு விதை தான், நம் நாட்டை காக்கும் ரகசியம். இதெல்லாம் ஒரு வேலையா என நினைக்காதீர். இப்படித்தான் நகரத்தார்களும், மறைமுகமாக விவசாயிகளாக மாற வேண்டும்.
தற்போது நான், விவசாய தொண்டு அமைப்புடன் சேர்ந்து, சென்னையில் இருக்கும் மரங்களின் விதைகளை சேமித்து, விதைப்பந்து தயாரிப்பவர்களிடம் கொடுத்து வருகிறேன். நாம் வசிக்கும் சென்னையையாவது பசுமையாக வைத்துக் கொள்வோமே!

Advertisement
 
Outbrain

வாசகர் கருத்து (1)

கருத்தைப் பதிவு செய்ய

Advertisement